Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Τι θεό λάτρευε τελικά, η μακαρίτισσα (από προχθές) θεατρίνα, Ζωή Λάσκαρη;

Διαβάζω:
Η άγνωστη ζωή της εκρηκτικής Ζωής Λάσκαρη
Μεσουράνησε στο ελληνικό κινηματογραφικό στερέωμα και το θέατρο και υπήρξε ένα από τα διαχρονικότερα sex symbols

Το εισιτήριό της για τον κόσμο του θεάματος υπήρξε η νίκη της στα καλλιστεία του 1959, όπου αναδείχθηκε Σταρ Ελλάς, σε ηλικία 15 μόλις ετών.
Όταν –στην πορεία της καριέρας της, όλοι κατηγορούσαν τις τολμηρές εμφανίσεις της, εκείνη φρόντιζε να γίνει παραπάνω προκλητική και όχι να κρυφτεί κάτω από τον μανδύα της σεμνότητας.

Περιορισμένη ασφυκτικά στο περιβάλλον των καλογραιών ως εσωτερική, έψαχνε να βρει τον δρόμο σαν εκείνες τις ηρωίδες του Μπαλζάκ, που θα την οδηγούσε στη μεγάλη πόλη. Από τότε ονειρευόταν μεγάλους ρόλους, φανταχτερά φορέματα και μια ζωή φωταγωγημένη που καμία σχέση δεν θα είχε με τα σκοτάδια της παιδικής της ηλικίας.
Ζευγάρι στη σκηνή και στη ζωή με τον Τόλη Βοσκόπουλο (φωτο).
Με τον γνωστό δικηγόρο Αλέξανδρο Λυκουρέζο ήταν παντρεμένη από το 1976 (φωτο). 

Η Ζωή Λάσκαρη τον είχε επισκεφτεί για μια δική της υπόθεση στο γραφείο του το 1976 και αυτό ήταν. Παντρεύτηκαν στο Μετόχι του Πανάγιου Τάφου, μακριά από τα φλας των περίεργων και κυρίως των δημοσιογράφων που έδειχναν να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το ξαφνικό τότε ειδύλλιο. Στον γάμο παρόντες ήταν μόνο η μητέρα, ο αδελφός και ο κουμπάρος Λευτέρης Παπαδόπουλος, καθώς και η κόρη της Μάρθα.
Με τις κόρες της Μάρθα και Μαρία-Ελένη υπήρξε στοργική και υπερπροστατευτική (φωτο).
Πού πίστευε;
Στις στενές της παρέες έλεγε ότι ήταν πάντα «κλασική Τοξοτίνα», γεννημένη στις 12 Δεκέμβρη, λάτρης των αστρολογικών εξηγήσεων και στενή φίλη με τον Κώστα Λεφάκη. Οι μεταφυσικές εξηγήσεις δεν έλειπαν από τις ατελείωτες ιστορίες που της άρεσε να αφηγείται -ήταν πάντοτε μοναδική, όπως λένε οι Αμερικανοί story tellers-, όπως και η βαθιά της πίστη στον Θεό. «Εγώ δεν χρειάζομαι ψυχαναλυτή, αφού έχω από μικρή πνευματικό», συνήθιζε να λέει έτοιμη να αρπαχτεί μόνο για οτιδήποτε αφορούσε τα θέματα της πίστης της. Χριστιανή που θεωρούσε, ωστόσο, ότι η θρησκεία μάλλον είναι εσωτερικό ζήτημα και καμία σχέση δεν έχει με την ηθικολογία ή τη σοβαροφάνεια την οποία μίσησε από μικρή.
Δεν πτοήθηκε ούτε όταν όλοι επικαλούνταν τους νόμους των ασέμνων για να απαγορέψουν σκηνές από ταινίες της ή να καλύψουν τις αποκαλυπτικές για τη δεκαετία του ’60 αφίσες.
Η εικόνα που διαμόρφωσε μέσα από τις ταινίες της ήταν αυτή μιας δυναμικής και μοιραίας γυναίκας, ενώ αποτελούσε το κρυφό απωθημένο των ανδρών.

Τολμηρή σκηνή, με τον Αλέκο Αλεξανδράκη ...
Στην ταινία: «Δάκρυα για την Ηλέκτρα»
Με την κόρη της Μαρία-Ελένη επί σκηνής στην παράσταση «Νύφη κουράγιο» (φωτο)
Μαζί με τον Βουτσινά γύρισαν τον κόσμο, γνώρισαν σπουδαίες προσωπικότητες, έκαναν γνωριμίες. Βέβαια το τέλος της συνεργασίας τους ήταν εξίσου επεισοδιακό όπως και η συνεργασία τους: η πάντα τολμηρή Ζωή αρνήθηκε να εμφανιστεί γυμνή στη σκηνή, όταν εκείνος της το ζήτησε επιτακτικά, γιατί είχε περάσει πια την ηλικία που μπορούσε να δεχτεί κάτι τέτοιο για τον εαυτό της.
Εννοείται όχι από σεμνοτυφία, λέξη άγνωστη στο λεξιλόγιό της, αλλά από το εσωτερικό μέτρο που της υπαγόρευε το σωστό και το λάθος. Παρότι είχε τολμήσει να κάνει το βήμα και να φωτογραφηθεί γυμνή για το περιοδικό «Playboy» μόλις έκλεισε τα 40 -μια ηλικία απαγορευτική για οποιαδήποτε γυναίκα να δείχνει το σώμα της γυμνό-, τώρα δεν δεχόταν ότι η περίπτωση ήταν ενδεδειγμένη. Προτίμησε έτσι τα αέρινα φορέματα αντί για το γυμνό, μια γυναίκα που η αλήθεια είναι το τίμησε με τον πιο όμορφο και ακομπλεξάριστο τρόπο διεγείροντας πάντα τις ανδρικές φαντασιώσεις. Το «Playboy» πέτυχε το 1985 ρεκόρ πωλήσεων, που δεν ξεπεράστηκε ποτέ στις κυκλοφορίες του περιοδικού, ενώ οι φωτογραφίες της γυμνής Λάσκαρη πάνω στα αρχαία στη Δήλο είναι σίγουρο ότι συνόδευαν πολλά μοναχικά βράδια στα ανδρικά δωμάτια.
Οι άνδρες της ζωής της
Ηταν νομοτελειακά η γυναίκα που θα γινόταν αφίσα την οποία θα καρφίτσωναν τα αγόρια -αυτή και καμία άλλη- σε διάφορα σημεία του τοίχου τους. Ακόμα και οι Γάλλοι, όταν την είδαν στο κόκκινο χαλί των Καννών, το 1967, να εμφανίζεται με το περίφημο διάφανο φόρεμα για την ταινία «Οι θαλασσιές οι χάντρες», έμειναν έκθαμβοι με τη γοητευτική Ελληνίδα. 

Μια εικόνα επιβλητική και απόλυτα σέξι, εντελώς διαφορετική από τις φωτογραφίες του γάμου της με τον Πέτρο Κουτουμάνο, λίγους μόλις μήνες αργότερα, ο οποίος δεν μπόρεσε ποτέ να δεχτεί την ανάγκη της γυναίκας του για έκθεση - ή μάλλον για την ερωτική της επαφή με τον φακό. Ο γάμος τους βέβαια θα αφήσει εποχή και η ίδια θα παραδεχτεί ότι στο πρόσωπο του πολύ μεγαλύτερου συζύγου της θα βρει το υποκατάστατο του πατέρα - χαρακτηριστική η προτίμησή της στους μεγαλύτερους άνδρες.
Οι συχνές εμφανίσεις της στο σινεμά θα βρουν αντίθετο τον μάλλον πατριαρχικό σύζυγό της, ο οποίος θα συγκρούεται συχνά μαζί της για τον τρόπο ζωής της. Αρκετά πιο εσωστρεφής, δεν του αρέσουν οι νυχτερινές εμφανίσεις και αντιπαθεί σφόδρα τους διάφορους συμπρωταγωνιστές. Ενδεχομένως να μην είχε άδικο, αφού στο πρόσωπο του Τόλη Βοσκόπουλου θα βρει μερικά χρόνια αργότερα, το 1971, τον μεγάλο έρωτα. Στις 5 Φλεβάρη του ίδιου χρόνου η Ζωή Λάσκαρη θα εγκαταλείψει τη συζυγική εστία κρατώντας από το χέρι τ η μικρή Μάρθα και δύο βαλίτσες.
Νόνικα Γαληνέα, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Ζωή Λάσκαρη και Αλέκος Αλεξανδράκης (φωτο)
http://newsone.gr/ellada/1582504-i-agnosti-zoi-tis-ekriktikis-zois-laskari-foto

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Το χάσαμε το κορμί, πατριώτη! Ζωή Λάσκαρη: Έφυγε στα 73 της! Γεννήθηκε, 12 Δεκεμβρίου 1944, και πέθανε χθες... 18 Αυγούστου 2017. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή (η Ζωΐτσα, τότε) Κουρούκλη! Μαθήτρια βέβαια, και της ελληνογαλλικής σχολής καλογραιών Καλαμαρί, του παπικού τάγματος των Αδελφών του Ελέους. Αιωνία η μνήμη της!

Άλλη πλάκα και αυτή: Εδώ κυρίες και κύριοι, βλέπετε τη μικρή σχισμή στην παλιά αυτή κολόνα, από την οποίαν μια μέρα –τα παλιά τα χρόνια, βγήκε κατ΄εξαίρεση από εκεί και μόνο του το άγιο φως… Όταν τότε, ο επικεφαλής της τελετής αφής, ο εντεταλμένος ελληνορθόδοξος πατριάρχης –αν και είχε προηγηθεί καταλλήλως η τροφοδοσία του με μια πλούσια ελληνική φασολάδα, είχε δυσκολία στο «πέρδεσται»… Και επομένως παρατηρήθηκε τότε αυτή η έλλειψη του κατάλληλου αναφλέξιμου αερίου (μεθάνιο), για την γέννηση της φλόγας επί τόπου, δηλαδή πάνω στην πλάκα του τάφου, στην μισοσβησμένη ιερή καντήλα!

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Νέο μήνυμα (πριν από λίγο) από το Facebook:
Θέμα: Οι αναμνήσεις σας στο Facebook
Αγαπητέ Panagiotis,
Νοιαζόμαστε για εσάς και για τις αναμνήσεις που μοιράζεστε εδώ.
Σκεφτήκαμε ότι θα σας άρεσε να ξαναδείτε σήμερα αυτή τη δημοσίευση που κάνατε…
Δείτε -ως ανάμνηση, τι γράψατε σαν σήμερα, για το Άγιο φως, και αν θέλετε αναδημοσιεύστε το σήμερα.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ, είπε...
Α/1/ Η όλη παράθεση γεγονότων, συμβάντων και αναφορών, αφορά κυρίως το θεόσταλτο ή όχι Φως, κατά την παραμονή του Πατριάρχη εντός του Παναγίου Τάφου και την αφή του Αγίου Φωτός και δευτερευόντως τα συμβαίνοντα εκτός του Παναγίου Τάφου, δηλ. τα μετά την έξοδο του Πατριάρχη από τον Πανάγιο Τάφο, κατά τη μετάδοση του ήδη αγιασθέντος Φωτός στους πιστούς. Φαινόμενα ακαϊας ή κυανής φλόγας κ.λπ. αφορούν το ήδη καθαγιασθέν Φως, που σύμφωνα με τη δεητική ευχή έχει ήδη καταστεί «αγιασμού δώρον» και «πάσης θεϊκής χάριτος πεπληρωμένον».
2/ Ουδεμία αναφορά Πατέρων της Εκκλησίας υπάρχει, περί θεοστάλτου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο, τόσο σε όλη την 1η μ.Χ. χιλιετία κατά την οποία δεν υπήρχαν σχετικές αναφορές, αλλά ούτε και κατά τη δεύτερη, όπου υπάρχουν μαρτυρίες πιστών, αλλά όχι σχετικές αναφορές Πατέρων, δεν υπάρχει δε σχετική υμνολογία ή εικονογραφία, πράγμα που συμβαίνει σε κάθε μεγάλο γεγονός θαύματος.
3/ Ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν, ότι τα περί του αγίου Φωτός εμφανίσθηκαν αρχικά στη Δύση, κατά την 1η χιλιετία και αργότερα μεταφυτεύθηκαν μετά το Σχίσμα στην Ανατολή και ειδικά στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων κατά τις εκεί Σταυροφορίες των Λατίνων, οι οποίοι το θεώρησαν ως τρόπο πορισμού χρημάτων, στα λαϊκά στρώματα, που ιδιαίτερα τότε υπόκειντο σε ενθουσιαστικές τάσεις και στην υποβλητική ατμόσφαιρα του Μ. Σαββάτου, καθώς και στη μυστικοπάθεια των πρώτων Ρώσων προσκηνυτών.
4/ Ο Πατριάρχης απεκδύεται πάσης στολής, που δηλώνει οτιδήποτε χαρακτηριστικό του εκκλησιαστικού του αξιώματος (σάκκο, ωμοφόριο, μίτρα, εγκόλπια, ράβδο κ.λπ.) και παραμένει με λευκό χιτώνα, το στιχάριο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο άκρα ταπείνωση και ευλάβεια. Τα δε περί ελέγχου του Πατριάρχη και του Τάφου, για ύπαρξη εύφλεκτης ύλης, μόνο φαιδρότητα προκαλούν. Ποιος τέλος πάντων είναι εκείνος που θα εμφανιζόταν, ως ο επόπτης μιας υψίστης μυσταγωγικής τελετής (άρα ανώτερος του ιερουργούντος!); Τι εχέγγυα θα διέθετε και ποιος θα τον όριζε, αναγνωρίζοντας έτσι το «υπέρ την Κεφαλήν» κύρος του;
5/ Στη δεητική ευχή, ουδαμού γίνεται λόγος περί «άνωθεν κατερχομένου αϋλου φωτός». Εάν συνέβαινε ουρανόθεν πέμψη φωτός, τότε η ευχή θα ήτανε ευχαριστιακή. Ο Πατριάρχης ανάβει τις λαμπάδες που κρατάει, από το φως της ακοίμητης κανδήλας, της οποίας το φως είναι ήδη άγιο και δέεται, όπως το άγιο αυτό φως ευλογηθεί και (ως αναστάσιμο) καταστεί ιδιαίτερα άγιο, καθώς δηλώνει η φράση της ευχής «να αναδειχθή» το φως όχι μόνο «αγιασμού δώρον» αλλά «και πάσης θεϊκής χάριτος πεπληρωμένον». Αλλά ποιο φως εύχεται ο Πατριάρχης να γίνει τέτοιο; Βεβαίως το «εις ανάμνησιν» (όπως αναφέρει η ευχή) φυσικό φως από την ακοίμητη κανδήλα. Αν το φως ήταν θεόσταλτο, τότε θα ήταν «αφ’ εαυτού» αναδεδειγμένο άγιο και δεν θα παρακαλούσε ο Πατριάρχης, όπως το αναδείξει ο Θεός. Και πως θα γίνει αυτή η ανάδειξη; «δια της χάριτος του Παναγίου Τάφου».
6/ Ο πρώτος, που παραλαμβάνει το άγιον Φως από τον Πατριάρχη είναι ο αιρετικός, κατά την Εκκλησία, εκπρόσωπος των Αρμενίων μονοφυσιτών, πράγμα που θεωρείται αντορθόδοξο, καθότι το «Δεύτε, Λάβετε Φως», τους Ορθοδόξους πιστούς αφορά. Λέγεται, ότι οι ετερόδοξοι ασπάζονται το χέρι του Πατριάρχη, όταν παραλαμβάνουν από αυτόν το άγιο Φως. Ως εκ του γεγονότος αυτού φαίνεται, ότι και αυτοί θα πρέπει να θεωρούν, ότι το Φως δεν είναι θεόσταλτο, γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα άλλαζαν το δόγμα τους, με το σωστό, που, υποτίθεται ότι, έχει και την εκ του Ουρανού σφραγίδα.  

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ, είπε... 
Β/7/ Το θαύμα δεν είναι ένα εξαναγκαστικό γεγονός για τη Θεότητα. Είναι όμως παγκόσμια πρωτοτυπία, να επισυμβαίνει θαύμα ορισμένη ημέρα και ώρα, κάθε χρόνο και μάλιστα να διαφημίζεται εκ των προτέρων στους πάμπολλους τουρίστες, οι οποίοι τρέχουν να δουν το «‘Ακτιστο Φως», αποτελεί δε τουλάχιστον βλασφημία ο ισχυρισμός, ότι «πρόκειται για ουράνιο «άκτιστο φως» που όμως γίνεται αντιληπτό με την όραση!» (π. Α. Στυλιανάκης), μεγαλύτερη δε βλασφημία ο ισχυρισμός, ότι μπορεί να αποτυπωθεί Αυτό ακόμη και σε φωτογραφία ή βιντεοταινία!
8/ Βέβαια, το να δέεται ο Πατριάρχης για τον καθαγιασμό του αγίου Φωτός και αντ’ αυτού να στέλνεται ήδη αγιασμένο φως εξ Ουρανού, δείχνει ότι ο Κύριος αρνείται επίμονα και σε μόνιμη βάση να εισακούσει τον αναπέμποντα την ευχή Αρχιερέα. Δεν έχει λοιπόν η Εκκλησία, παρά να αλλάξει τον τύπο της ευχής και από δεητική, να την κάνει ευχαριστιακή. Αντίθετα φαίνεται, ότι ο Κύριος εισακούει πάντοτε τους ιερείς, που δέονται για τον καθαγιασμό των υδάτων και ποτέ δεν έστειλε ύδωρ εξ Ουρανού, απ’ ότι βέβαια γνωρίζουμε μέχρι σήμερα!
9/ Είναι αρκετά παράξενο να μην έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα κάθοδος αγίου Φωτός εξ Ουρανού σε καμία αγία Τράπεζα, που είναι η προτύπωση του Πανάγιου Τάφου, κατά τη λειτουργία της Ανάστασης, στις διάφορες ανά τον κόσμο Ορθόδοξες ενορίες και να έχει το προνόμιο αυτό μόνον ο Πανάγιος Τάφος. Αυτό το προνόμιο πάντως το αποκλείει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, αυτόπτης μάρτυρας των τεκταινομένων στον Πανάγιο Τάφο, καθώς το αποτυπώνει στο βιβλίο του: «Ένα ταξίδι στα Ιεροσόλυμα».
10/ Το πρώτο, το άκτιστο, το άυλο και ουράνιο Φως εμφανίζεται μόνο σε ιερά και καταξιωμένα πρόσωπα, τα οποία αποδείχτηκαν τέτοια με την όλη βιωτή και πνευματική προετοιμασία τους. Ως εκ τούτου είναι πολύ εγωιστικά ανθρωποκεντρική, επιπόλαιη και αθεολόγητη η πρακτική εκείνων που νομίζουν, ότι αυτό το θείο Φως έρχεται ορισμένη μέρα και ώρα σε ένα πανίερο χώρο, γίνεται αισθητό από όλους αδιακρίτως, δικαίους και αδίκους, αμαρτωλούς και εξαγνισμένους, πιστούς ή απίστους, αδιάφορους τουρίστες, παντοειδείς περίεργους, Ορθόδοξους και ετερόδοξους, είρωνες της Πίστης και φανατικούς αλλόθρησκους! Σαν να είναι δηλαδή, κάτι που έρχεται να εντυπωσιάσει και έτσι να επιβάλλει, θέλουμε δεν θέλουμε την Πίστη, άσχετα βέβαια και αδιάφορα από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου κι’ από το, ηθικά, δεκτικό του περιεχόμενο. Τότε όμως ποια αξία θα είχε αυτή η αναγκαστική Πίστη που θα είχαμε όλοι μας; Θα οδηγούσε όχι βέβαια σε ευσέβεια, αλλά σε -υποτιμητική, της χριστιανικής προσωπικότητας-, αποδοχή εκείνου που, χωρίς τη θέλησή μας, μας επιβλήθηκε άνωθεν ως προαποφασισμένη μοίρα μας!  
 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ, είπε...  
Γ/ Σαν κατακλείδα όλων των ανωτέρω καταγραφών, θα πρέπει να μην αρκούμεθα σε συστηματική παράθεση αφηγήσεων για την «υπερφυσική» εμφάνιση του φωτός, όταν μάλιστα οι περισσότερες παραδίδονται άκριτα, δηλαδή ερευνητικά αβασάνιστα και στις καλύτερες περιπτώσεις, διαπιστώνονται προϊόντα μόνον ευλαβούς υποκειμενικής θρησκευτικότητας. Εξ άλλου, ο Θεός δεν ενεργεί για να μας εντυπωσιάσει, όπως θα ήθελαν μερικοί με αφελή ανθρωποκεντρική θρησκευτική νοοτροπία. Πρέπει δε να μας βάλει σε σκέψεις, ότι ένα, υποτίθεται, τέτοιο συγκλονιστικό επαναλαμβανόμενο κατ’ έτος θαύμα (το θεόσταλτο φως), να μην καταχωρείται σε καμία ομιλία Πατέρα της Εκκλησίας, σε καμία υμνολογία, σε καμία εικονογραφία! Πιστεύουμε λοιπόν, ότι το θεόσταλτο φως δεν θα πρέπει να είναι παρά μία «χειροποίητος μηχανουργία» και οι ποιούντες αυτό «φωτοποιοί», σύμφωνα με τη θέση του Πατριάρχη Εφραίμ Β΄ (πρώην Αρχιεπισκόπου Κύπρου), ο οποίος γνώριζε άριστα τη σχετική τελετουργία. Αν βέβαια, ο υποκειμενικός ενθουσιασμός, προκαλώντας ιερή έξαψη, υποβάλλει σε μέρος του λαού την παροχή, ως δια θαύματος, του ανάμματος του Φωτός, που προσφέρει ο Πατριάρχης και αν αυτό (καλώς ή κακώς) το αντιπαρέρχεται σιωπηρώς η Εκκλησία (ίσως με τη σκέψη να μην κλονιστεί το φρόνημα του απλούστερου λαού), αυτό είναι θέμα τακτικής της νόμιμης και υπεύθυνης εκκλησιαστικής αρχής της Σιωνίδιτος Εκκλησίας. Εμείς όμως οφείλουμε να «γνωρίσουμε την αλήθεια», σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου μας, όσο και αν αυτή δεν συμφέρει κάποια πρόσωπα, καταστάσεις ή συμφέροντα.
Ως εκ των ανωτέρω καταγραφομένων, όσο ποτέ άλλοτε ισχύει η προτροπή του Παύλου προς τους Κορινθίους: «Αδελφοί, μη γίνεστε σαν παιδιά στο μυαλό. Να είστε σαν παιδιά ως προς την κακία, αλλά στο μυαλό να είστε ώριμοι άνθρωποι». Ο Παύλος προτρέπει εδώ τους αναγνώστες του να γίνουν «τέλειοι ταις φρεσίν» και να «νηπιάζουν» μόνον ως προς την κακία. Οι Κορίνθιοι πρέπει, ως προς την κακία, να είναι «νήπιοι», στο μυαλό όμως οφείλουν να είναι ώριμοι και να καταλαβαίνουν. Άραγε, αυτές οι προτροπές του Παύλου προς τους Κορίνθιους δεν ισχύουν για εμάς;

Μετά από όλα αυτά τα πιο πάνω, φανταστείτε τώρα και ένα χειρότερο σενάριο. Ποιο; Την απίθανη περίπτωση («χτύπα ξύλο») να μην κάθεται λέει στην πιο πάνω έδρα, ένας «Χριστιανός Ορθόδοξος», Έλληνας Δικαστής (δηλαδή σε σπάνια εξαίρεση με αυτό που λέμε «Ελλάς ελλήνων χριστιανών»), αλλά να είναι λέει ένας «μαύρος μασόνος», ή ένας «ελεύθερος τέκτονας» –που λένε… Πράγμα όμως εντελώς απίθανο! Και γι αυτό, καλύτερα να λέμε: «Και πάλι καλά», και «Δόξα τω θεώ», και «Μη χειρότερα Παναγία μου!»

ΒΛΕΠΩ...
Αίθουσα σύγχρονου ελληνικού δικαστηρίου, ή παπικό ιερο-εξεταστήριο του μαύρου μεσαίωνα;
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
1. Πάνω –πάνω, η εικόνα του Χριστού, αγιογραφημένος βλάσφημα, ντυμένος σαν βυζαντινός αυτοκράτορας, σαν ελληνορθόδοξος μητροπολίτης, που ευλογεί κιόλας –με νόημα, με εκείνο το... κωλοδάχτυλο, και…
2. Μπροστά, η Καινή Διαθήκη, για να την παλαμίσουν οι μάρτυρες, ενώ μέσα στο ίδιο Το Ευαγγέλιο μιλάει ο ίδιος ο Χριστός, και απαγορεύει παντελώς τον όρκο!
ΥΓ
Μετά από όλα αυτά τα πιο πάνω, φανταστείτε τώρα και ένα χειρότερο σενάριο. Ποιο; 

Την απίθανη περίπτωση («χτύπα ξύλο») να μην κάθεται λέει στην πιο πάνω έδρα, ένας «Χριστιανός Ορθόδοξος», Έλληνας Δικαστής (δηλαδή σε σπάνια εξαίρεση με αυτό που λέμε «Ελλάς ελλήνων χριστιανών»), αλλά να είναι λέει ένας «μαύρος μασόνος», ή ένας «ελεύθερος τέκτονας» –που λένε… 
Πράγμα όμως εντελώς απίθανο! 
Και γι αυτό, καλύτερα να λέμε: «Και πάλι καλά», και «Δόξα τω θεώ», και «Μη χειρότερα Παναγία μου!»

Έφυγε χθες από τη ζωή ο θρυλικός κωμικός Τζέρι Λιούις (Jerry Lewis), το Νο1 των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων! (πώς τον έχασα μετά –νεαρός σπουδαστής πια, …δέκα μέρες στο Παρίσι;)

Διαβάζω:
Την τελευταία του πνοή άφησε στην ηλικία των 91 ετών ο θρυλικός κωμικός, ηθοποιός, τραγουδιστής και σκηνοθέτης Τζέρι Λιούις.
Τα τελευταία χρόνια ο διάσημος ηθοποιός είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση λόγω της ηλικίας του, ενώ οι μεγάλες επιτυχίες που σημείωσε κατά τη διάρκεια της καριέρας του τον κατατάσσουν εύκολα ανάμεσα στις σημαντικότερους καλλιτέχνες του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Ο διάσημος κωμικός «συνόδευσε» ολόκληρες γενιές με το καταπληκτικό του χιούμορ, προσφέροντας γέλιο και ψυχαγωγία.
Ο Τζέρι Λούις, ο σπουδαίος κωμικός ηθοποιός που ξεκίνησε την καριέρα του στο πλευρό του Ντιν Μάρτιν- με τον οποίο υπήρξαν από τα πλέον επιτυχημένα δίδυμα κωμικών-, προτού πρωταγωνιστήσει σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και αφήσει ιστορία με το ιδιαίτερο χιούμορ του, απεβίωσε στην οικία του στο Λας Βέγκας σε ηλικία 91 ετών.
Ο Τζόζεφ Λέβιτς, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε την 16η Μαρτίου του 1926 στο Νιούαρκ (Νιου Τζέρσεϊ), παιδί μιας εβραϊκής οικογένειας με καταγωγή από τη Ρωσία.

Κάποτε κάνοντας απολογισμό της καριέρας του, ο Τζέρι Λούις δήλωσε:
«Είχα μεγάλη επιτυχία με το να είμαι ένας απόλυτα βλάκας».
Το μυστικό του, σύμφωνα με τον ίδιο, να παραμένει κανείς παιδί.
«Κοίταγα τον κόσμο με τα μάτια ενός παιδιού διότι είμαι 9 ετών» είχε πει στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς σε μια συνέντευξη που παραχώρησε το Νοέμβριο του 2002.
«Παρέμεινα έτσι. Έκανα καριέρα με αυτόν τον τρόπο. Είναι ένα υπέροχο μέρος να βρίσκεται κανείς».
Η καριέρα του διάσημου ηθοποιού
Ο Τζέρι Λιούις γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1926. Εκτός από ηθοποιός, είχε αναπτύξει καριέρα τραγουδιστή και σκηνοθέτη, με αξιόλογο έργο και στο θέατρο.
Η καριέρα του ξεκίνησε το 1946, όπου ήταν δίδυμο κωμικών με τον ηθοποιό Ντιν Μάρτιν, δημιουργώντας το ντούο Martin and Lewis, δίνοντας παραστάσεις σε νυχτερινά κέντρα, σε τηλεοπτικές εκπομπές, σε ραδιοφωνικά σόου, και σε θεατρικές ταινίες. Όλα αυτά μέχρι το 1956, καθότι μετά έκαστος ακολούθησε διαφορετικές πορείες στον χώρο.
Ο Λιούις βραβεύθηκε, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, με πολλά βραβεία από Βραβεία American Comedy, το Los Angeles Film Critics Association, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, το Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, αλλά και δύο αστέρια στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Προσοχή: Αυτό είναι του γέροντα Παΐσιου το ιερό φίδι! Με αυτό ο γέροντας, έκανε τα σόου του… Μαζί βέβαια και με τον βάτραχο του -τον Μπακούμπ, και μια σαύρα του)

Διαβάζω:
Η χρήστης Αθηνά Αθανασοπούλου έγραψε με σαρκαστική διάθεση…
9 λεπτά πριν
Αυτο το φιδι βρεθηκε στην αυλη του σπιτιου μου πισω απο την γλαστρα.

Ξερει κανεις να μου πει τι φιδι ειναι;;;
Σχολιάζω:
Panagiotis Michalopoulos
Μη το σκοτώσετε! 

Είναι το φίδι του γέροντα Παΐσιου!
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10214130322160313&set=a.10210351253925969.1073741826.1480928239&type=3&theater

Σύμφωνα με το νέο δόγμα: Aν και χριστιανοί ορθόδοξοι… Προσκυνάμε τώρα… ΚΑΙ, αγάλματα;

Panagiotis Michalopoulos 
Εμείς -δόξα τω θεώ, δεν είμαστε παπικοί αιρετικοί… Και τα αποστρεφόμαστε μετά βδελυγμίας αυτά, το να προσκυνούμε δηλαδή αγάλματα αγίων, του Χριστού και της «Παναγίας», που αυτό το τελευταίο… περιπατάει κιόλας!!!..
Εμείς, καυχόμαστε ότι ήμαστε Ορθόδοξοι που ορθά διαφέρουμε ποιοτικά από αυτούς…
Εμείς -για παράδειγμα, προσκυνούμε αυτά τα ανάγλυφα πουκάμισα των σκεπασμένων εικόνων… Αυτά τα ασημένια κατασκευάσματα… 
Και εμείς επίσης, είμαστε και τόσο σοβαροί, ώστε η Ιερή Παράδοση μας είναι… «ο μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», και… «ο άγιος Γεώργιος ο δρακο-φονιάς! Χα!
Επισκέπτης
Ακόμα δεν καταλάβατε αγαπητέ και θεολογικότατε κε Παναγιώτη ότι προφανώς άλλαξαν τα πράγματα και τα δόγματα τουλάχιστον κατά την σημερινή επίσημη λεγομένη εκκλησία; 
Διότι κατ΄ αυτούς, οι παπικοί δεν είναι αιρετικοί αλλά αδελφή εκκλησία με έγκυρα μάλιστα μυστήρια, όπως αποδεικνύεται όχι μόνο από φληναφήματα αρχιερέων, που θα έλεγε κάποιος ότι λόγια είναι και τα παίρνει ο αέρας αλλά και από την προσπάθεια "συνοδικής" κατοχυρώσεως των αιρέσεων ως "ιστορικών εκκλησιών" (όρα κείμενο ψευδοσυνόδου του Κολυμβαρίου), αποδοχής του βαπτίσματος των παπικών ως εγκύρου κ.α. και πρόσφατα υποδοχής παπικού ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ από την επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία το οποίο μερίμνη οργανισμού της εκκλησίας της Ελλάδος (Αποστολική Διακονία) τέθηκε σε δημόσια προσκύνηση από το Ορθόδοξο πλήρωμα της Εκκλησίας, σε σημείο που Ορθόδοξοί τινες, και ιερωμένοι, αγανάκτησαν και έγραψαν κείμενα διαμαρτυρίας π.χ. ένα κείμενο με τίτλο: "προσκυνάμε άγαλμα";
Συνέπεια των ανωτέρω καμωμάτων της επίσημης λεγομένης Εκκλησίας είναι, ή η σιωπηρή απαξίωσή της από τον ευσεβή ορθόδοξο λαό ο οποίος αναζητεί και καταφεύγει σε ορθοδοξοφρονούντας ποιμένας, ή η πλέον ζωηρή εκδήλωση της υπερασπίσεως της Ορθοδόξου Πίστεως από ζηλωτές που αποτειχίζονται, αποτειχίζονται δηλ. παύουν τη μνημόνευση των αιρετιζόντων επισκόπων και των κοινωνούντων μετ΄ εκείνων. 
Λες και το θέμα των εκτός Ορθοδοξίας αιρετικών είναι το μοναδικό στραβό κι ανάποδο εντός της Εκκλησιαστκής καταστάσεως των τελευταίων δεκαετιών... αλλά για μερικούς το ποτήρι ξεχείλισε και μακάρι οι εξυπνάκηδες Κολυμπαριστές να μην προκαλέσουν νέο σχίσμα αντίστοιχο του παλαιοημερολογιτισμού! 
Αυτά γίνονται σε μια "εκκλησία" που αφορίζει Σωτηρόπουλους ενώ ευλογεί προκλητικά ανθρώπους εμφανώς άσχετους με την Ορθοδοξία. 
https://xairete.blogspot.gr/2017/08/blog-post_20.html

Είναι πολλά τα λεφτά… παπα-Άρη μου!

Έχω κάνει κατά καιρούς, τα πιο κάτω σχόλια:
1. Ερώτηση: Στον Ευαγγελισμό (Παναγία Τήνου), υπήρχε και περιστέρι; Υπήρχε και αρχάγγελος με κρίνο;

2. Ξέρετε τι εικόνα κρύβεται κάτω από το κάδρο το σκεπασμένο με χαϊμαλιά –τάματα, της Παναγίας της Τήνου;
Κρύβεται η εικόνα του Ευαγγελισμού, αυτή με την παπική άποψη ότι η Παναγία μύρισε έναν κρίνο για να μείνει έγκυος, με την βοήθεια μάλιστα και ενός περιστεριού!

3. Πώς μπορεί να είναι θαυματουργή αυτή η παπική και βλάσφημη εικόνα (της Τήνου), του Ευαγγελισμού με τον κρίνο και το περιστέρι;
4. Η αγία γραφή, μας αναφέρει πολλούς τρόπους παρουσίας του Αγίου Πνεύματος… Γιατί λοιπόν να έχουμε κι εμείς οι ορθόδοξοι αυτήν την παπικής προέλευσης τρέλα με το περιστέρι;
5. Γι αυτό λοιπόν λέω και ξαναλέω, ότι είναι μεγάλη αμαρτία, η μεγαλύτερη αμαρτία… Αυτή η βλασφημία κατά του αγίου πνεύματος: Να το αγιογραφούν δηλαδή –το Άγιο Πνεύμα, -παντού και πάντα, σαν ένα πανταχού παρών… περιστέρι!
Μια καθαρά παπική νοοτροπία, που έχει δυστυχώς υιοθετηθεί και από εμάς τους λεγόμενους ορθόδοξους!

6. Με ετικέτα «Παναγία Τήνου»:
140 αναρτήσεις στο ιστολόγιο «χαίρετε».
ΕΔΩ:
http://xairete.blogspot.gr/search/label/PANAGIA-THNOY

Εμείς -δόξα τω θεώ, δεν είμαστε παπικοί αιρετικοί… Και τα αποστρεφόμαστε μετά βδελυγμίας αυτά, το να προσκυνούμε δηλαδή αγάλματα αγίων, του Χριστού και της «Παναγίας», που αυτό το τελευταίο… περιπατάει κιόλας!!!.. Εμείς, καυχόμαστε ότι ήμαστε Ορθόδοξοι που ορθά διαφέρουμε ποιοτικά από αυτούς… Εμείς -για παράδειγμα, προσκυνούμε αυτά τα ανάγλυφα πουκάμισα των σκεπασμένων εικόνων… Αυτά τα ασημένια κατασκευάσματα… Και εμείς επίσης, είμαστε και τόσο σοβαροί, ώστε η Ιερή Παράδοση μας είναι… «ο μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», και… «ο άγιος Γεώργιος ο δρακο-φονιάς! Χα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο χρήστης Ελληνικές Εκκλησίες, κοινοποίησε...
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Αυτή δεν είναι ορθόδοξη εικόνα, αλλά ένα ανάγλυφο ασημένιο κατασκεύασμα.
Και μια ερώτηση: σκότωνε δράκους ο άγιος;
Panagiotis Michalopoulos 

Εμείς -δόξα τω θεώ, δεν είμαστε παπικοί αιρετικοί… Και τα αποστρεφόμαστε μετά βδελυγμίας αυτά, το να προσκυνούμε δηλαδή αγάλματα αγίων, του Χριστού και της «Παναγίας», που αυτό το τελευταίο… περιπατάει κιόλας!!!..
Εμείς, καυχόμαστε ότι ήμαστε Ορθόδοξοι που ορθά διαφέρουμε ποιοτικά από αυτούς…
Εμείς -για παράδειγμα, προσκυνούμε αυτά τα ανάγλυφα πουκάμισα των σκεπασμένων εικόνων… Αυτά τα ασημένια κατασκευάσματα… 
Και εμείς επίσης, είμαστε και τόσο σοβαροί, ώστε η Ιερή Παράδοση μας είναι… «ο μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», και… «ο άγιος Γεώργιος ο δρακο-φονιάς! Χα!
https://www.facebook.com/GreekOrthodoxChurches/photos/a.1299818630081324.1073741829.1290666914329829/1408524232544096/?type=3&theater

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Τα παράξενα δέντρα της αγίας θεοδώρας, ταξιδεύουν σε όλον τον κόσμο! Πάνε και φυτρώνουν παντού -όπου θέλουν… Δεν περιορίζονται μόνο στα κεραμίδια της ομώνυμης εκκλησούλας στο χωριό Βάστα Αρκαδίας… Ο σπόρος τους ταξιδεύει, και πάει και χώνεται -και φυτρώνει νέο δέντρο, σε όποιο άλλο –το ίδιο απίθανο μέρος, γουστάρει!

Διαβάζω:
Ο χρήστης Ευαγγελος Κονδυλης, κοινοποίησε…
Μόλις τώρα

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=461238147608090&set=a.172953799769861.1073741827.100011657259151&type=3&theater

Εδώ, BLOGxairete: Είμαστε καλά, και συνεχίζουμε! Καλημέρα, καλό σαββατοκύριακο! (σας έχουμε και τίτλους –ενεργό λινκ, από τις πρόσφατες αναρτήσεις μας… Για περάστε, να δείτε!)

Άγγελοι, με δάχτυλα χεριών σε περίεργη στάση… Σαν κάτι να ψαχουλεύουν; Σαν να επιδίδονται σε κανονική… από πίσω παρενόχληση -σε λεωφορείο ή τρένο, με συνωστισμό;


Το χάσαμε το κορμί, πατριώτη! Ζωή Λάσκαρη: Έφυγε στα 73 της! Γεννήθηκε, 12 Δεκεμβρίου 1944, και πέθανε χθες... 18 Αυγούστου 2017. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή (η Ζωΐτσα, τότε) Κουρούκλη! Μαθήτρια βέβαια, και της ελληνογαλλικής σχολής καλογραιών Καλαμαρί, του παπικού τάγματος των Αδελφών του Ελέους. Αιωνία η μνήμη της!


Εκπτώσεις, και, στις αγιογραφίες… Για λόγους οικονομίας, βέβαια! Σου στοιχίζει πιο φτηνά, έχεις και οικονομία χώρου, και δεν χάνεις τίποτε από αγιαστική χάρη και θεία ευλογία! Έτσι για παράδειγμα: 1. Αντί την εικόνα με ολόκληρο το ζεύγος των πρωτοπλάστων στον παράδεισο, παίρνεις μια λεπτομέρεια, είτε με τους αφαλούς τους (Χα), είτε μόνο το φίδι, σε καλή μεριά, και βοήθεια σου! 2. Αντί για ολόκληρη την βάπτιση του Χριστού, παίρνεις μόνο το περιστέρι (κάτασπρο βέβαια, διότι σε σκούρο δεν κάνει την ίδια δουλειά), το βάζεις στο εικονοστάσι… σαν τσόντα του Γκουσγκούνη! 3. Αντί για τον καβαλάρη μάχιμο άγιο Γεώργιο, παίρνεις μόνο τον δράκο! Κλπ, κλπ! Χα!


Προσκυνάτε μαλάκες, τα απόκρυφα παραμύθια… Τις γιορτές, που δεν είναι ούτε από την αγία γραφή ούτε και από την ιερά παράδοση! Προσκυνάτε και αυτήν την αφίσα του μεγάλου μας ορθόδοξου τσίρκου, που δείχνει το πώς μαζεύτηκαν όλοι οι απόστολοι στην κηδεία της μητέρας του Κυρίου μας… Με UFO όχημα, μάλλον… Ο δε Χριστός, κρατεί μια κουκλίτσα που είναι η ψυχή της Μαρίας. Και από πάνω κάνει τα ακροβατικά του –σε χαμηλή πτήση, το πανταχού παρών κωλο-περιστέρι… Ένας άγγελος, κόβει τα χέρια κάποιου που πλησίασε κοντά στο φέρετρο… Και όλα αυτά, τρεις μέρες πριν ο μεγάλος μάγος πει το... «αλε-βου-πας», και αναστήσει την Μαρία από τον τάφο, για να γυρίσει η κούκλα ψυχή πίσω, να αναληφθεί η πεθαμένη, κλπ. κλπ!


Η αρχή της Εκκλησίας μας, είναι να μην εικονίζουμε κάτι που δεν έχουμε δει. Εικονίζουμε λοιπόν κανονικά το άγιο πνεύμα σαν περιστέρι («σαν», δεν έγινε περιστέρι) στη βάπτιση του Χριστού… Το εικονίζουμε σαν πύρινες γλώσσες στην Πεντηκοστή, κανονικά πάλι! Δεν μπορούμε όμως εντελώς αυθαίρετα, να το κοτσάρουμε παντού το περιστέρι, σε κάθε θρησκευτικό θέμα, σαν τσόντα, διότι αυτό είναι και γελοίο και βλάσφημο!


Νάτος –νάτος ξανά στην επιφάνεια του facebook, ο «φίλος» κ. Στέλιος Ζαχαρίου, ο γνωστός μας ψάλτης από τη Θεσσαλονίκη (φωτο προφίλ)… Τη φορά αυτή για να μας ανακοινώσει τον θάνατο του πατέρα του… Τον πήραν λέει προχθές οι Άγγελοι και τον έβαλαν στη βασιλεία των ουρανών, διότι απλά πρόκειται για έναν νέο άγιο της Εκκλησίας μας… Που παίρνει αμέσως σειρά για επίσημη αγιο-κατάταξη κι αυτός…1. Μετά τον ονειρικό άγιο, τον Εφραίμ της Ν. Μάκρης (τον γυναίκειο σκελετό)… 2. Μετά τον παπά-Πορφύριο, τον μάγο της Μαλακάσας, και… 3. Μετά –τέλος, και από τον κωλογερο-καλόγερο Παΐσιο τον κομουνιστοφάγο! (σ.σ.: Βρε τι μπορεί να πάθει ξαφνικά, ένας άνθρωπος, όταν τον χτυπήσει κατακούτελα ο θάνατος ενός τόσο στενού συγγενικού του προσώπου! Μπορεί ακόμα να πάθει και… ψυχικό τραλαλαλά, και καρδιακό τάκα-τάκα, και εγκεφαλικό τσίου-τσίου! Κάτι βέβαια που δεν το ευχόμαστε –σε τέτοιο βαθμό, για κανένα, ούτε και για τον «φίλο» Στέλιο! Περαστικά του, μόνο!)


Τι βαθμός ιεροσύνης είναι αυτό το «πρεσβυτέρα»;


Ο χρήστης Ορθοδοξος Ιεραποστολος, έγραψε…(32 λεπτά πριν) 1. «δεν μπορούμε να πούμε τον αδελφό μας ούτε “ανοητε”, ούτε “ηλιθιε”.» 2. «δεν μπορούμε να τους βριζουμε και να τους κρίνουμε.»


Γράψαμε σαν σήμερα (Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012): Διαβάζεται το θέμα... «Επάγγελμα παπάς», τέλος!


Ο καλός μου φίλος (στο facebook) ο αγαπητός κ. Γιώργος Ρόκκας, έγραψε στη σελίδα του (4 ώρες πριν): «Σχετικά με την ονομασία βασίλισσα γης και ουρανού, ας προσέξουμε ότι η θεά Αστάρτη, ήταν θεότητα γένους θηλυκού και την αποκαλούσαν βασίλισσα του ουρανού.»


Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας: Ο παπάς και η παπαδιά του? (σεμνές «αραπίνες», λίγο «μαύρες», …όχι και τόσο «ερωτιάρες»! Χα!)


Ο Εκλεκτός Σχολιαστής μας (ο «Επισκέπτης» μας), μας είπε: «Ἀγαπητὲ ἀδελφὲ ἐν Χριστῷ Παναγιώτη, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ὀνομαστικῆς σου ἑορτῆς, ὁ ἀνώνυμος ἐπισκέπτης καὶ περιστασιακὰ καὶ σχολιαστής στὸ ίστολόγιό σου, σοῦ εὔχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, μὲ ὑγεία, ἐκ Θεοῦ Εὐλογία καὶ Σωτηρία.»


Τι σχέση έχει η Παναγία –παραμονή της γιορτής της, με τις πυρκαγιές που κατακαίγουν όλη την Ελλάδα;


Το είπαν, το Πάσχα του καλοκαιριού… Το κατάντησαν όμως, το… Καρναβάλι του καλοκαιριού!


Επίκαιρο… Γράφαμε –σαν σήμερα…(Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012) Αύριο η Κοίμηση –κανονικά και ορθόδοξα… Και σε τρεις μέρες μετά, …το καρναβάλι: Η εορτή της μετάστασης, ανάληψης ανάστασης, εξαφάνισης, κλπ (μιας τσιρκολο-κατάστασης –δηλαδή), της Παναγίας! Χα!


Δεν το λέει καμία σοβαρή ορθόδοξη πηγή. Καμία Αγία Γραφή, και καμία Ιερά Παράδοση… Απλά, το είπε μόνον ο γνωστός μας πάτερ «Φούφουτος» -της γνωστής μας «Ελένης»… Και εμείς το δεχτήκαμε, το χάψαμε, και το κάναμε αγιογραφίες, και γιορτές, και ψαλμωδίες… Διαβάζω λοιπόν, ότι.. «Η Μητέρα του Χριστού τρεις ημέρες μετά την Κοίμηση και την Ταφή της από τους Μαθητές και τους πρώτους Αποστολικούς Πατέρες, “μετέστη” στους ουρανούς. Η “μετάσταση” της Θεοτόκου είναι ταυτόχρονα ανάσταση και ανάληψη. Δηλαδή, το νεκρό της σώμα συνδέθηκε πάλι με την ψυχή της και “ανελήφθη” από τον Υιό της στον ουρανό. Δεν ήταν δυνατόν αυτή που γέννησε τον νικητή του θανάτου να κατέχεται από τον θάνατο.»


1. ΔΙΑΒΑΖΩ: «Ο Θεός, έγινε… ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ!» 2. ΣΧΟΛΙΑΖΩ: «Και τώρα -που δεν είναι μόνο θεός, δεν μπορεί να είναι πανταχού παρών, όπως πρώτα; Τον δεσμεύει η ανθρώπινη υπόσταση του;»


Κραυγή αγωνίας, παρθένων γυναικών… Στο στριμωξίδι, στα σκαλιά, στο προσκύνημα της Τήνου: «Βοήθησε μας Παναγία μου! Μη μας τύχει κανένα τόσο μεγάλο κακό, με τόσο πισω-κολλητό… Μη σεξουαλιστούμε ακούσια και ανώμαλα -οι άμοιρες κορασίδες, και τελικά καταντήσουμε να “πιάσουμε” (να εγκυμονήσουμε) και να γεννήσουμε σε εννέα μήνες κανένα κωλόπαιδο!»


Η σέξι Litsa Panagiotou, δημοσίευσε δυο φωτογραφίες. (σχολιάζω: όχι και σεξ, πάνω στον τάφο του γέροντα Παΐσιου! Ντροπή!)


Αποκλειστικό: Το χειμερινό εξοχικό, της... Αγίας Θεοδώρας!!!


Σχολιάζω: 1. Γιατί σταύρωμα, μόνο με το δεξί χέρι, «το καλό»; Το αριστερό είναι μίασμα; 2. Το λιβάνισμα, δρα επίσης σαν απωθητικό, ακόμα και για ενοχλητικά έντομα (μυρμήγκια και κουνούπια), ακόμα και για κατσαρίδες και ποντίκια;


Ο γνωστός γλύφτης του οικουμενιστικού πατριαρχείου Istanbul, o γλύφτης και του πάπα των παπικών… Ο εικονιζόμενος μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος (κόψτε φάτσα και βγάλτε συμπέρασμα) …Κούνησε το δάχτυλο του, ενάντια στην κυβέρνηση, με αφορμή τις δηλώσεις του πρόεδρου της βουλής, κ. Νίκου Βούτση, για τους Ταλιμπάν της ορθοδοξίας! Η απάντηση είναι να βάλει το δάχτυλο στον εαυτό του, εκεί που ξέρει ότι θα του αρέσει!


Καλημέρα, και πάλι! Ο δε Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ.κ. Γεώργιος (κατά κόσμον Γεώργιος Χρυσοστόμου), σας εύχεται -μέσα από το ιστολόγιο «χαίρετε» (το μόνο 100% ορθόδοξο, το μόνο 100% εκκλησιαστικό μπλογκ), καλό σαββατοκύριακο. Διπλή μέρα, διπλή και η ευλογία. Διπλή μέρα, διπλή και η ευλογία. Με ένα (διπλό hotdog) χορταστικό -διπλό …δάχτυλο!

Άγγελοι, με δάχτυλα χεριών σε περίεργη στάση… Σαν κάτι να ψαχουλεύουν; Σαν να επιδίδονται σε κανονική… από πίσω παρενόχληση -σε λεωφορείο ή τρένο, με συνωστισμό;

Διαβάζω:
Ο αγιογράφος Kostas Martin
(Σπούδασε Θεολογία στο Aristotle University of Thessaloniki, Greece)
Δημοσιοποίησε (3 ώρες πριν) ένα έργο του…
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos
ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ;
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1659868824045482&set=a.1379626365403064.1073741832.100000671404529&type=3&theater

Το χάσαμε το κορμί, πατριώτη! Ζωή Λάσκαρη: Έφυγε στα 73 της! Γεννήθηκε, 12 Δεκεμβρίου 1944, και πέθανε χθες... 18 Αυγούστου 2017. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή (η Ζωΐτσα, τότε) Κουρούκλη! Μαθήτρια βέβαια, και της ελληνογαλλικής σχολής καλογραιών Καλαμαρί, του παπικού τάγματος των Αδελφών του Ελέους. Αιωνία η μνήμη της!

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ:
Σύμφωνα με πληροφορίες του Νewpost, η ηθοποιός βρέθηκε νεκρή σήμερα, Παρασκευή, στις 13.00 το μεσημέρι στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη από την μεγάλη κόρη της Μάρθα.
Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για ανακοπή καρδιάς που υπέστη, ενώ όπως έγινε γνωστό ''έφυγε'' στον ύπνο της. Έπασχε, δε, απο Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια και ήταν μανιώδης καπνίστρια.
Ήταν παντρεμένη με τον γνωστό δικηγόρο Αλέξανδρο Λυκουρέζο από το 1976 και έχουν μία κόρη, τη Μαρία – Ελένη. 

Από προηγούμενο γάμο της με τον Πέτρο Κουτουμάνο είχε αποκτήσει άλλη μία κόρη, τη Μάρθα.
Η ηθοποιός βρέθηκε νεκρή, στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη από την μεγάλη κόρη της Μάρθα.
ΔΙΑΒΑΖΩ:
Στην σχέση της με το Θεό και στην πίστη της είχε αναφερθεί πριν από περίπου ένα χρόνο η μεγάλη ηθοποιός Ζωή Λάσκαρη παραχωρώντας συνέντευξη στο περιοδικό Βημαγκαζίνο, επισημαίνοντας πως τον Θεό τον έχει μέσα της, ενώ θεωρούσε μεγάλο αμάρτημα την φράση «Γιατί Θεέ μου σε μένα».
Συγκεκριμένα η Ζωή Λάσκαρη στην ερώτηση «Η σχέση σας με τον Θεό ποια είναι;» απάντησε: «Τον Θεό τον έχω μέσα μου. Εμείς είμαστε η Εκκλησία. Δεν υπάρχει η εκκλησία ως κτίριο. Πιστεύω βαθύτατα, κοινωνώ, έχω πνευματικό εδώ και 35 χρόνια».
Αμέσως μετά ρωτήθηκε αν έχει θυμώσει ποτέ μαζί Του και με σθένος απάντησε «Γιατί να θυμώσω; Ξέρει απόλυτα τι κάνει. Πολλοί λένε: «Γιατί σε εμένα, Θεέ μου;». Αυτό είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα. Είναι σαν να Τον αμφισβητείς. Και δεν είμαι καμιά θεούσα.
Υπάρχει, φυσικά, η άποψη ότι αν πιστεύεις στον Θεό δεν είσαι καλλιεργημένος. Πόσο πλανεμένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, αλήθεια».
από ΔΟΓΜΑ

Γεννημένη το 1942 (και όχι το 1944, όπως αναφέρει η ίδια στο βιογραφικό της και το αναπαράγει η Wikipedia)
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Τι θεό λάτρευε τελικά, η μακαρίτισσα (από προχθές) θεατρίνα, Ζωή Λάσκαρη;