Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Νάτος - νάτος, πετιέται! Ο «Αοίδιμος» -αλήστου μνήμης Χριστόδουλος… Ολοζώντανος (φωτο) στο μνημόσυνο του, στην Πάτρα, με την ευκαιρία του Καρνάβαλου! Χα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο χρήστης Γραφείο Νεότητας Ι.Μ.Πατρών πρόσθεσε 23 νέες φωτογραφίες. 
20 Φεβρουαρίου στις 6:29 μ.μ.
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=385431461825257&set=pcb.385432805158456&type=3&theater
Την περασμένη Κυριακή…
 Διαβάζω σχολιάζω:
1. Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.

(σ.σ. οι ευαγγελιστές είναι τέσσερεις, αλλά έχουμε και μια Ευαγγελίστρια. Είναι η λεγόμενη «Βαγγελίστρα» που ακούμε σε πολλές παλιές ελληνικές ταινίες!)
2. Πρὸ τῆς ἀπολύσεως ἐτέλεσε τὸ ἱερὸ μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου…

(σ.σ. Δηλαδή, δυο κακά μαζεμένα: και μνημόσυνο κυριακάτικα, και όχι Σάββατο όπως είναι το κανονικό, και πριν την απόλυση, κρατώντας ομήρους τους εκκλησιαζόμενους που περίμεναν να κοινωνήσουν, να πάρουν το αντίδωρο, να ακούσουν το δη ευχών, χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να φανέ στη μάπα τον Χριστόδουλο!)
Σχετικό:
Αοίδιμος
αοίδιμος -αοίδιμη -αοίδιμο (επίθετο) [ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :‹ αοιδή ‹ αείδω = τραγουδώ ‹ προθεματικό α + ινδοευρ. ρ. vegv ‹ Fέπος]
1.    αυτός που αξίζει να υμνείται από τους ποιητές, ο ένδοξος: "ο Όμηρος στην Ιλιάδα του έψαλε τα αοίδιμα γεγονότα του τρωικού πολέμου" συνώνυμα: αείμνηστος, περίφημος
2.    με κακή σημασία, ο διαβόητος: "ο Εφιάλτης έμεινε αοίδιμος στην ιστορία για την προδοσία της πατρίδας του"
3.    συνήθως για κάποιον που έχει πεθάνει, αυτός που παραδίνεται από στόμα σε στόμα και μνημονεύεται: "σήμερα γιορτάζεται η μνήμη του αοίδιμου ήρωα της πατρίδας μας". 


https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=385432805158456&id=100010752186050&pnref=story

Καλή σας ημέρα, σεβαστέ μου πάτερ Θεόδωρε! Το «διάβασμα» των ονομάτων των «κεκοιμημένων» μας, θα συνοδεύεται και με χειρονομία («ευλογία») ίδια ή παρόμοια με αυτήν –του Χριστού, της πιο πάνω εικόνας;

ΔΙΑΒΑΖΩ:
θεοδωρος τακας
17 ώρες πριν
ΣΧΟΛΙΑΖΩ, σήμερα:
Panagiotis Michalopoulos 
Καλή σας ημέρα, σεβαστέ μου πάτερ Θεόδωρε! Και καλό σαββατοκύριακο!
Πρώτα –πρώτα, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη «φιλία» μας, εδώ στο facebook.
Επιτρέψτε μου όμως με βάση την παρούσα ανάρτηση σας, να σας υποβάλω και κάποια ερωτήματα μου.
1. Το «διάβασμα» των ονομάτων των «κεκοιμημένων» μας, θα συνοδεύεται και με χειρονομία («ευλογία») ίδια ή παρόμοια με αυτήν –του Χριστού, της πιο πάνω εικόνας;
2. Τι σημαίνει αυτή η χειρονομία που όπως βλέπω χρησιμοποιείται μόνο από την ελληνορθόδοξη εκκλησία; Πώς προέκυψε, και από πότε χρησιμοποιείται έτσι, με τον τρόπο αυτόν, σαν ευλογία; Ξέρω ότι έτσι ευλογεί και ο Βούδας στα αγάλματα του. Εμείς τους αντιγράψαμε;
3. Γιατί στην αγιογραφία ο Χριστός είναι ντυμένος με άμφια ορθόδοξου κληρικού; Έτσι ντυνόταν όταν ήταν στη γη;
4. Γιατί τον αγιογραφούμε τον Χριστό σαν μακρυμάλλη χίπη; Έχω ακούσει ότι υπάρχουν κανόνες της εκκλησίας μας, που απαγορεύουν ακόμα και στους ιερείς να έχουν μακριά μαλλιά. Ο δε απόστολος Παύλος, θεωρούσε «γυναικωτό» τον άντρα με μακριά κόμη.
5. Γιατί ο Χριστός έχει ίδιο φωτοστέφανο με αυτό του Βούδα; Από πότε αρχίσαμε να βάζουμε βουδιστικά φωτοστέφανα στον Χριστό, στους αγίους μας, στους αγγέλους και στο… περιστέρι;
6. «Διάβασμα, κεκοιμημένων» χωρίς κερί δεν γίνεται; Και γιατί αντιγράψαμε και εδώ την κιναιδική βουδιστική λατρεία, αυτήν με τα κεριά; Και τι χρειάζεται τώρα το κερί, τώρα που έχουμε ηλεκτρικό φωτισμό στους ναούς; Έχει κάτι το ιερό το κερί;
7. Αυτό το «διάβασμα», τι καλό θα κάνει στους «κεκοιμημένους»; Στο σώμα που «κοιμάται» στο κοιμητήριο, που έχει λιώσει που έχει χαθεί; Τι θα κάνει ίσως στην ψυχή του; Και πού πάνε τώρα οι ψυχές, πριν από την Δευτέρα Παρουσία;
ΥΓ
Είχα κατά νου, να αγοράσω την χθεσινή εφημερίδα «Παρασκήνιο» που είχε ένθετο σχετικό με κάποια από αυτά τα θέματα, αλλά δεν μπόρεσα τελικά, διότι με πονούσε πολύ το πόδι μου, και δεν βγήκα καθόλου έξω.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=259951444448702&set=a.144697912640723.1073741832.100013015452700&type=3&theater
ΝΕΟ ΣΧΟΛΙΟ: 
θεοδωρος τακας
(Χαλκίδα)
25 Φεβρουαρίου στις 10:35 π.μ.
Συγγνώμη αλλά τι είναι όλα αυτά που λες Λυπάμαι!!!

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=259951444448702&set=a.144697912640723.1073741832.100013015452700&type=3&theater

Θαύμα: Δείτε πώς ξαναζωντάνεψε ο Δράκος του αγίου Γεωργίου… Καινούργιος, όπως και παλιά, έτοιμος για νέα μάχη!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Ξαναζωντανεύοντας τον Δράκο…

Άγνωστοι διέρρηξαν και βανδάλισαν τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λαγυνών

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Παντοκρατωρ Κοιν.σ.επ 
20 Φεβρουαρίου στις 8:02 μ.μ. 
αφαίρεσαν δύο Λειψανοθήκες, έναν Σταυρό Ευλογίας, δύο Άγια Ποτήρια, ένα επίχρυσο Δισκάριο, τάματα πιστών από την εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου, ένα επιστήθιο Σταυρό από την Εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, την οποία έριξαν στο έδαφος στην προσπάθειά τους να αφαιρέσουν το πουκάμισο, καθώς και λίγα χρήματα από τα κυτία του φιλοπτώχου και του συσσιτίου. 
ΔΙΑΒΑΖΩ: 
Γράφτηκε από τον/την Ι.Μ. Λαγκαδά. Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017 
Άγνωστοι διέρρηξαν και βανδάλισαν τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λαγυνών Άγνωστοι δράστες διέρρηξαν και βανδάλισαν το μεσημέρι της 19ης Φεβρουαρίου 2017 τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Λαγυνών. 
Οι δράστες, αφού εισήλθαν στον Ιερό Ναό από ένα παράθυρο του δεξιού κλίτους και παρόλο που ενεργοποιήθηκε ο συναγερμός της Εκκλησίας, πρόλαβαν και αφαίρεσαν δύο Λειψανοθήκες, έναν Σταυρό Ευλογίας, δύο Άγια Ποτήρια, ένα επίχρυσο Δισκάριο, τάματα πιστών από την εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου, ένα επιστήθιο Σταυρό από την Εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, την οποία έριξαν στο έδαφος στην προσπάθειά τους να αφαιρέσουν το πουκάμισο, καθώς και λίγα χρήματα από τα κυτία του φιλοπτώχου και του συσσιτίου. 
Στον Ιερό Ναό μετέβη αμέσως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννης εκφράζοντας την λύπη του, μιας και δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος Ναός της Μητροπόλεως Λαγκαδά γίνεται στόχος ιεροσύλων και βανδαλιστών, καθώς επίσης η Σήμανση και η Αστυνομία, οι οποίες διεξάγουν ήδη έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών.  
ΣΧΟΛΙΑΖΩ: 
Panagiotis Michalopoulos 
Ποιος θα προστατεύει τελικά, όλα αυτά τα χρυσά ιερά σκευή των εκκλησιών μας; Άχρηστος και ο συναγερμός! 
1. Έκλεψαν και την χρυσή λειψανοθήκη, και πέταξαν στα σκουπίδια το θαυματουργό περιεχόμενο της! 
2. Ξεγύμνωσαν από πολύτιμα τάματα την εικόνα της Παναγίας Γοργοεπηκόου, της οποίας τις επικλήσεις για βοήθεια, κανείς δεν άκουσε για να σπεύσει γοργά κοντά της! 
3. Ξάπλωσαν δε στο πάτωμα και ην εικόνα Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, με σκοπό όχι να την φιλήσουν αλλά για να της βγάλουν τον Σταυρό, και το χρυσό πουκάμισο της! 
Συμπέρασμα: 
Άλλους σώζουν οι «θαυματουργίες» εικόνες, οι σταυροί ευλογίας, και τα λείψανα, αλλά τον εαυτό τους δεν τον μπορούν! 
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=198692140611894&id=100014133280889&pnref=story

Καπνίζεις στο καφενείο και αλλού; Λιβανίζεσαι κιόλας, στις εκκλησίες ή στο σπίτι; Ξέρεις πόσο βλαβερό είναι αυτό το κοκτέιλ;

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ελευθεριος Θεολογος
10 Φεβρουαρίου
Στην τοποθεσία Άγιον Όρος.

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Διότι δεν συμβαδίζουν και κάπνισμα και λιβάνισμα! 
Ένας σύγχρονος Άγιος γέροντας έλεγε ότι το κάπνισμα είναι… «το λιβάνι του διαβόλου»!
Τώρα βέβαια, δεν ξέρουμε και πόσο υγιεινό είναι το να αναπνέει κανείς τον καπνό από το λιβάνισμα.
Μια απορία δε που έχω, σχετικά με το λιβάνι, το λιβάνισμα μια συνήθεια που την είχαν διάφορες προ Χριστού θρησκείες όπως και στον ιουδαϊσμό και στο βουδισμό κλπ, είναι αν αυτό συνεχίστηκε να υπάρχει και στη λατρεία της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας. 

Λιβάνιζαν οι Απόστολοι, οι μαθητές του Χριστού, οι πρώτοι επίσκοποι; 
Λιβάνιζε ο Διάκονος, ο πρωτομάρτυρας Στέφανος κανέναν Δεσπότη;
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=134901893692338&set=pb.100015175847548.-2207520000.1487973437.&type=3&theater

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Επομένως, το άγιο φως δεν βγαίνει μόνο κάθε Πάσχα, και μόνο στα Ιεροσόλυμα στους αγίους τόπους, όπου πάμε με αεροπλάνο και το φέρνουμε μέσα σε μια γυάλα στην Ελλάδα, και το υποδεχόμαστε με τιμές αρχηγού κράτους. Βγαίνει, και από κάθε ορθόδοξο ναό, σε κάθε θ. λειτουργία!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ελευθεριος Θεολογος 
22 Φεβρουαρίου στις 9:04 μ.μ. 
ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΝ ΩΡΑ ΤΕΛΕΣΗΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ…

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Επομένως, το άγιο φως δεν βγαίνει μόνο κάθε Πάσχα, και μόνο στα Ιεροσόλυμα στους αγίους τόπους, όπου πάμε με αεροπλάνο και το φέρνουμε μέσα σε μια γυάλα στην Ελλάδα, και το υποδεχόμαστε με τιμές αρχηγού κράτους. 
Βγαίνει, και από κάθε ορθόδοξο ναό, σε κάθε θ. λειτουργία! 
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=152290301953497&id=100015175847548&pnref=story.unseen-section

Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή! Έτσι η κυρία, στις άδειες και στις διακοπές της… Όταν δεν έχει υπηρεσία ως πορτιέρισσα σε μονή του αγίου Όρους… «Ξεγλιστράει» μακριά από εκεί… Και τρέχει παντού, και δίνει παραστάσεις κουκλοθέατρου σε διάφορα πανηγύρια ανά την Ελλάδα…

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1780912122131998&set=pb.100006396819035.-2207520000.1487965212.&type=3&theater

Για να θυμόμαστε οι παλιοί, και να μαθαίνουν οι νεότεροι: 1. «Ο κύριος πτέραρχος» (1963), ήταν ο Κανέλος (Κώστας Χατζηχρήστος), ένας ΠΟΡΤΙΕΡΗΣ ξενοδοχείου, του οποίου τα στολίδια στα ρούχα –στη στολή, μοιάζουν με αυτά του πτεράρχου που διαμένει στο ξενοδοχείο, κλπ, κλπ… 2. Η «Παναγία Πορταΐτισσα», είναι η ΠΟΡΤΙΕΡΙΣΣΑ της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους, της οποίας πορτιέρισσας τα στολίδια –τάματα, είναι εφάμιλλα με τα κορδόνια και τα παράσημα του πορτιέρη Κανέλου, κλπ, κλπ…

https://www.facebook.com/orthodoxakeimena/photos/a.648945841893322.1073741825.648914678563105/651613874959852/?type=1&theater

Το γνωστό κόλπο, με τα δυο τα δάχτυλα -τα ταχυδακτυλουργικά: «Αλά-ούνα, αλά-ντούε, αλά-τρε…» Και το περιστέρι βγαίνει από το ψήλο το καπέλο, και «τσαφ», πέφτει μέσα στο πιάτο σου! Καλή φώτιση, ε, καλή όρεξη θελα να πω!

https://scontent-cdg2-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/13427789_1002202626567640_7942435545762527922_n.jpg?oh=96c6f11020e9f74a811dc65acbf824c6&oe=59426BC3

Μαλακισμένης «ορθοδόξου» Εκκλησίας, το Ανάγνωσμα: «Οι δαίμονες χτυπούσαν τον ανεξομολόγητο πεθαμένο» (Διαβάστε, να δείτε… τι «αληθινή θρησκεία» θα χάσουμε, αν αλλαξοπιστήσουμε, και γίνουμε μουσουλμάνοι…)

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Ioanna Marioli κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Αόρατος Πόλεμος. 
12 Φεβρουαρίου στις 11:52 μ.μ. 
Οι δαίμονες χτυπούσαν τον ανεξομολόγητο πεθαμένο 

Ο π. Ραφαήλ στο Κοιμητήριο δίπλα σ’ ένα πέτρινο παλαιό Σταυρό, άκουσε τους δαίμονες να κτυπούν κάποιον που ήτο μέσα σ’ ένα τάφο. Τον κτυπούσαν από τις 11 μέχρι την 1 η ώρα τα μεσάνυκτα, κάθε νύκτα. Ο νεκρός μέσα στην απελπισία του εφώναζε κι έλεγε: «Ελεήσατε με, βοηθήσατε με.,. Μή με αφήνετε να με κτυπούν οι δαίμονες!».
Ο π. Κλεόπας πολλές φορές μας συνιστούσε καθαρή και ειλικρινή εξομολόγησι. Κάποια φορά μας ανέφερε και το παρακάτω περιστατικό κάποιου ορθοδόξου Χριστιανού, του οποίου το σώμα έμεινε άλειωτο και τυμπανιαίο, διότι δεν είχε εξομολογηθή στην ζωή τα αμαρτήματά του.
Στην Επισκοπή του Χούσι, το 1785 ζούσε ένας μοναχός, ονόματι Ραφαήλ. Αυτός ο μοναχός ήτο αγγειοπλάστης και είχε ενάρετη ζωή. Την ημέρα δεν έτρωγε τίποτε και μόνο το βράδυ, μετά την δύσι του ηλίου, έτρωγε πολύ λίγο φαγητό. Μετά έπαιρνε ένα βιβλίο και εδιάβαζε. Για ύπνο επήγαινε και εξάπλωνε στο Κοιμητήριο, ανάμεσα στους Σταυρούς των νεκρών. Χειμώνα και καλοκαίρι εφορούσε ένα γιλέκο από δέρμα με μαλλί προβάτου και μ’ αυτό κοιμόταν στα μνήματα.
Οι άλλοι μοναχοί τον ωνόμαζον «ο Ραφαήλ ο σαλός». Μακάρι να είμαστε κι εμείς σαλοί σαν αυτόν! Αυτός ήτο άγιος.
Δεν συνωμιλούσε με κανέναν, αλλά, οσάκις του ζητούσαν παραγγελίες, εθαύμαζαν όλα τα έργα που εξήρχοντο από τα χέρια του. Τον ερωτούσαν γιατί κοιμάται στο Κοιμητήριο κι εκείνος απαντούσε: «Διότι εκεί είναι και η ιδική μου κατοικία. Εάν αύριο αποθάνω, δεν θα με πάτε εκεί; Γι’ αυτό θέλω κι εγώ να συνηθίσω με τα μνήματα».
Κάποια νύκτα, ενώ εκοιμάτο ο π. Ραφαήλ στο Κοιμητήριο δίπλα σ’ ένα πέτρινο παλαιό Σταυρό, άκουσε τους δαίμονες να κτυπούν κάποιον που ήτο μέσα σ’ ένα τάφο. Τον κτυπούσαν από τις 11 μέχρι την 1 η ώρα τα μεσάνυκτα, κάθε νύκτα. Δηλαδή μία ώρα πριν και μία ώρα μετά τα μεσάνυκτα. Τα κτυπήματα των δαιμόνων ακούοντο και όλο εκεί το έδαφος εταράζετο. Ο νεκρός μέσα στην απελπισία του εφώναζε κι έλεγε: «Ελεήσατε με, βοηθήσατε με.,. Μή με αφήνετε να με κτυπούν οι δαίμονες!».
Ο π. Ραφαήλ παραξενεύθηκε και στεκόταν έκθαμβος. Εσκέφθηκε: «θα πάω στον Πνευματικό της Επισκοπής να του ειπώ, να έλθη αμέσως να διαβάση εξορκισμούς και συγχωρητική ευχή στον τάφο αυτού του νεκρού». Ο Πνευματικός ήτο ο καημένος τότε 90 ετών.
Επήγε ο π. Ραφαήλ και είπε στον Γέροντα:
—Πάτερ Δανιήλ, έλα στο Κοιμητήριο να λύσης με τις προσευχές σου ένα νεκρό, διότι τον κτυπούν οι δαίμονες.
—Δαιμονίσθηκες εσύ, που κοιμάσαι στο Κοιμητήριο και βλέπεις μπροστά σου δαιμόνια, καημένε Ραφαήλ! Άφησε με. Που να πάω τώρα εγώ. Είμαι κουρασμένος.
—Συγχώρεσέ με, πάτερ! Έλα να πάμε μαζί την νύκτα στον τάφο του νεκρού. Φωνάζει εις βοήθεια πολύ δυνατά.
Αλλ’ ο Πνευματικός τον εμάλωσε, λέγοντάς του: «Τί μου ήλθες τώρα ταλαίπωρε. Γιατί δεν μ’ αφήνεις να κοιμηθώ;»
Ο καημένος ο π. Ραφαήλ επί τρεις ημέρες τον παρακαλούσε και δεν έφευγε καθόλου από την πόρτα του σπιτιού του Πνευματικού π. Δανιήλ. Και του έλεγε πάλι: «Πάτερ Δανιήλ, έχετε μεγάλη δύναμι από τον Θεό ως Πνευματικός να λύνετε και να δένετε τις αμαρτίες των ανθρώπων! Ελάτε να λύσετε αυτόν τον άνθρωπο που τον κτυπούν οι δαίμονες μέσα στον τάφο του. Πάτερ, να γνωρίζετε εάν δεν έλθετε, θ’ απολογηθήτε εσείς γι’ αυτή την ψυχή την φοβερή εκείνη ημέρα της Κρίσεως! Δεν ημπορήτε να πήτε ότι δεν σας ειδοποιήσαμε!»
—Περίμενε, πάτερ Ραφαήλ, κι έρχομαι!
Έβαλε τις μπότες του, επήρε το Ευχολόγιο, το επιτραχήλιο, ένα Σταυρό, το μπαστουνάκι του και ξεκίνησε. Όταν έφθασε στον χώρο του Κοιμητηρίου, ένοιωσε ότι το έδαφος σείεται.
—Πάτερ Ραφαήλ από πότε τον κτυπούν οι δαίμονες;
—Εδώ και 14 ημέρες. Εγώ ερώτησα τον νεκρό γιατί τον κτυπούν οι δαίμονες και μου είπε: «Διότι δεν εξωμολογήθηκα τα αμαρτήματά μου…».
Και ο Πνευματικός άκουσε με τ’ αυτιά του πως τον κτυπούσαν οι δαίμονες εκείνη την στιγμή. Αλλά και τις φωνές του νεκρού: «Ελεήσατε με! Βοήθεια! Μή με αφήνετε, αδελφοί! Ελεήσατέ με!».
Τότε ο Πνευματικός έστειλε τον π. Ραφαήλ να ειδοποιήση αμέσως τον Επίσκοπο. Εκείνος ερώτησε τι έκανε ο π. Δανιήλ. Ο π. Ραφαήλ του είπε ότι ο Πνευματικός προτείνει να τον ξεθάψουμε να ιδούμε τι συμβαίνει, διότι φαίνεται ότι έχει αφορισθή.
Επάνω στον Σταυρό του τάφου είναι γραμμένα τα εξής: «Εδώ αναπαύεται ο δούλος του Θεού Γκαντσίου, πρώην διοικητικός υπάλληλος της Επισκοπής Χούσι». Ερευνήθηκε το όνομά του στα αρχεία της Επισκοπής και διαπιστώθηκε ότι ήτο βουλγαρικής καταγωγής, διότι και οι Βούλγαροι είναι ορθόδοξοι, και είχε αποθάνει πριν από πολλά χρόνια. Και τώρα τον κτυπούσαν οι δαίμονες με θέλημα Θεού για να αποκαλυφθή η κατάστασις της ψυχής του και να λυθούν τα δεσμά των αμαρτιών του.
Την άλλη ημέρα εκάλεσαν τον νεκροθάπτη ν’ ανοίξη τον τάφο. Όταν τον άνοιξαν, είδαν με θαυμασμό ότι ούτε η γλώσσα του δεν είχε λειώσει. Όπως τον έβαλαν, όταν απέθανε έτσι και τον ευρήκαν. Τα νύχια του είχαν μεγαλώσει σαν δρεπάνια και τα γένεια του είχαν φθάσει μέχρι τα πόδια του. Ήτο μαύρος στο πρόσωπο και φουσκωμένος σαν βόμβα. Αλλά και τα ρούχα του δεν είχαν υποστεί την παραμικρή φθορά. Τίποτε. Και το φέρετρό του ήτο ολόκληρο και άσηπο.
Το μετέφεραν και το ακούμπησαν στον τοίχο της εκκλησίας και εσκέπασαν το πρόσωπό του μ’ ένα λευκό σεντόνι για να μή τρομάξη ο κόσμος από την απαίσια μορφή του. Ήλθε πολύς κόσμος, διότι ήδη έμαθαν ότι στο Επισκοπείο ευρήκαν κάποιον, τον οποίον κτυπούσαν οι δαίμονες κάθε νύκτα επί δύο ώρες και είναι άλυωτος για πολλά χρόνια.
Ο Επίσκοπος εκάλεσε επτά μεγάλους Πνευματικούς και τους είπε: «Ας αρχίσουμε τις ευχές για την αποσύνθεσι του σώματος του νεκρού».
Εγονάτισαν οι ιερείς και εδιάβασαν τις ευχές για την διάλυσι του τυμπανιαίου σώματος. Μετέφεραν το πτώμα μέσα στην εκκλησία και εδιάβασαν ολόκληρη την Ακολουθία της κηδείας με τις ευχές διαλύσεώς του. Κατόπιν το έθαψαν σ’ ενα τόπο. Αφού το έθαψαν, ερώτησαν τον μοναχό Ραφαήλ, αν ακούει πάλι τους δαίμονες να κτυπούν τον νεκρό κι εκείνος τους είπε ότι δεν άκουσε τίποτε μέχρι εκείνη την ημέρα.
Μετά από ένα χρόνο τον εξέθαψαν και είχε γίνει το σώμα του σκόνη. Τα οστά του είχαν χωνέψει και είχαν γίνει χώμα. Εθαύμασε όλος ο κόσμος, για το μεγάλο θαύμα που έγινε εκεί. Ζητούσε ο καημένος βοήθεια για να διαλυθή το σώμα του. Όσο καιρό παρέμενε αδιάλυτο, η ψυχή του ήτο μέσα στα απερίγραπτα βάσανα της κολάσεως, αλλά με τις ευχές των Πνευματικών και του Επισκόπου ο Φιλάνθρωπος Κύριος την ανέπαυσε.
(από το βιβλίο: 
Αρχιμ. Ιωαννικίου Μπαλάν, «Η ζωή και οι αγώνες του Γέροντος Κλεόπα, Ρουμάνου Ησυχαστού και Διδασκάλου», 
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη».)

Τι ψυχή (αλλά και βρακί, ενδεχομένως) θα παραδώσεις, μωρή ψευτο-θεούσα… Αν δεν διαθέτεις με την καρδιά σου, από 6.000 ευρώ, μόνο… Για ένα από αυτά τα παλιά καδράκια –εικονίσματα… Άξια –διαβασμένα από το άγιον όρος, τοτέμ… Για να λατρεύεις με αυτά και μόνο με αυτά, την Παναγία σου; Ε;

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο χρήστης Ελλάδα Παναγιά Εικόνες ενημέρωσε την εικόνα του προφίλ του.
18 Φεβρουαρίου στις 8:34 μ.μ.

πωλήσεις: Ελλάδα - Άγιον Όρος 1900 - 
Εικόνες πρωτότυπη υπογραφή ιερέα Σεραφείμ το 1933 το Άγιον Όρος. 
Πρωτότυπη σφραγίδα της Ιερουσαλήμ το 1900. 
Τιμή: 6.000 ευρώ.
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=114553162400576&set=a.112598895929336.1073741826.100015376775942&type=3&theater

Τι έγραψα –σαν σήμερα… Το facebook, μου θυμίζει… (Έχουμε κι εμείς λόγο στην Εκκλησία του Χριστού, φίλε! Δεν είμαστε τυχαίοι, και δεν είμαστε μόνοι…)

Panagiotis Michalopoulos 
24 Φεβρουαρίου 2016 
Αρχειακό: 
(Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012) 
Έχουμε κι εμείς λόγο στην Εκκλησία του Χριστού, φίλε! Δεν είμαστε τυχαίοι, και δεν είμαστε μόνοι… 
http://xairete.blogspot.gr/2012/02/blog-post_4134.html

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

ΟΥΦΟ, ΣΑΝ ΤΟΝ... ΠΑΪΣΙΟ.

Ανώνυμος είπε...
Έστω ότι η Εκκλησία αναγνωρίζει την αγιότητα του π.παϊσίου και επισήμως,που όπως φαίνεται θα κάνει,εσείς τότε κ.Μιχαλόπουλε τι θα κάνετε;ποια στάση θα κρατήσετε;θα τον τιμάτε ως άγιο;
10 Φεβρουαρίου 2012 3:10 π.μ. 

P. MICHALOPOULOS είπε...
Μα, έχουμε ένα πρόσφατο σχετικό παράδειγμα, αγαπητέ. Την «αγιοποίηση» (χα) του Εφραίμ, της Ν. Μάκρης.
Μια σκανδαλώδη περίπτωση, για την οποία έχουμε γράψει πολλά σε αυτό το ιστολόγιο…
Όπως έχουμε γράψει πολλά και για τους «αγίους» μητροπολίτες μας… Για τον «Παναγιότατο» Θεσσαλονίκης, επίσης…
Όπως και για τον άλλον «Παναγιότατο», τον Οικονομικό, αυτόν στο Φανάρι, αυτόν που «χαμουρεύεται» με τους παπικούς και όχι μόνο …
Έχουμε γράψει και για τα ιερά μυστήρια του γάμου και της βάφτισης, για το πόσο «ιερά» είναι, τελούμενα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, κοσμικό περιβάλλον, που μάλλον πασαρέλα ή εκδήλωση σε νυχτερινό κέντρο θυμίζουν…
Έχουμε γράψει και για τους «ιερείς» μας, για τους συγχρόνους αυτούς εμπόρους του οίκου του Θεού…
Πρόσφατα δε, ανακαλύψαμε και τον άγιο Νεκτάριο, βρήκαμε δηλαδή κάποια σχετικά δημοσιεύματα γι αυτόν, που μας προβλημάτισαν και τα σχολιάσαμε.
Γράψαμε και για τις άγιες εικόνες που κάποιοι τις τιμούν όπως και μια… λατέρνα, και γι αυτό και τις στολίζουν ανάλογα…
Γράψαμε, και, για την εικόνα της «Παναγίας της Γοργόνας»…
Γράψαμε, και τι δεν γράψαμε!
Με λίγα λόγια, όταν εμείς λέμε Εκκλησία, δεν ξεχωρίζουμε τον εαυτό μας.
Δεν τον βάζουμε στην τάξη του ευσεβώς βλαμμένου ποιμνίου, αυτού δηλαδή που σκύβει σε όλα στη Δεσποτοκρατία, ακόμα και σαν εκείνη την «ευλογημένη» την παπαδιά…
Έχουμε κι εμείς λόγο στην Εκκλησία του Χριστού, φίλε! Δεν είμαστε τυχαίοι, και δεν είμαστε μόνοι…
Ξεχωρίζουμε δε τη θέση μας (όσοι πιστοί), τόσο από τους θρηκέμπορους και κατασκευαστές αγίων και λειψάνων, όσο και από τους «χριστιανο»-φασίστες που είναι η πέμπτη φάλαγγα σε αυτό που εσείς λέτε Εκκλησία…
Ας ελπίσουμε λοιπόν, ότι οι ίδιες μεθοδεύσεις που μας επέβαλαν τον (γυναικείο;) σκελετό του Εφραίμ, να μη ισχύσουν με την ίδια επιτυχία και αλλού…
Ούτε με το πτώμα του Βησσαρίωνα, ούτε και με τον κωλόγερο Παΐσιο (το δημοφιλές αυτό φασιστόμουτρο) για τον οποίον και ειδικά με ρωτάτε.
10 Φεβρουαρίου 2012 8:19 π.μ.

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Ο γέροντας Παΐσιος (ο όσιος κωλόγερος) για τους σκατο-παπάδες: «Κουκουλώστε τους»!

Αριστερό κλικ στη φωτογραφία, σας πάει στο θέμα...
ΝΕΟ ΣΧΟΛΙΟ:
Ioannis Kyriakides 
Μα στη Θεια Λειτουργια δεν λεγεται : 
"Εις Αγιος , είς Κυριος Ιησους Χριστος"; 
Το ξεχασαμε και αυτο;
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1033253870070625&set=a.134489906613697.25213.100001580668005&type=3&theater